Mstów

Mstów

Sanktuarium Matki Bożej Mstowskiej w Mstowie-Wancerzowie. 
Zapraszamy do zwiedzenia położonego na wzniesieniu Sanktuarium Matki Bożej Mstowskiej w Mstowie-Wancerzowie. Kościół pw. Wniebowstąpienia NMP i św. Augustyna został wzniesiony w latach 1758-42 na planie pierwotnego,

romańskiego kościoła zbudowanego przed 1220 rokiem przez kanoników regularnych z Wrocławia na Piasku. Do kościoła przylega budynek klasztoru z XV wieku, rozbudowany w XVIII wieku. Całość założenia otacza XVII-wieczny kamienny mur z basztami obronnymi, dzwonnicą i barokową bramą.

Pierwszy kościół w Mstowie miał wybudować około 1140 roku Piotr Dunin Włostowic spokrewniony z królem Bolesławem Krzywoustym, stryj księcia Władysława II Wygnańca, fundator wrocławskiego opactwa kanoników regularnych. Pod koniec XII wieku w miejscu pierwotnego drewnianego Kościoła, kanonicy regularni zaczęli budowę nowego murowanego. Nie jest wykluczone, że obecność arcybiskupa gnieźnieńskiego i innych biskupów polskich (krakowskiego, wrocławskiego, poznańskiego) w Mstowie w 1212 roku była również związana z poświęceniem nowego kościoła. Po 1220 roku kanonicy regularni wznieśli klasztor, łącząc go z kościołem od strony północnej.



W pierwszej połowie XV wieku kościół i klasztor zostały znacznie rozbudowane. Ogromne w tym zasługi miał prepozyt Mikołaj Isner. W 1441 roku prymas Wincenty Kot na synodzie w Łęczycy nadał kościołowi tytuł kolegiaty i dedykował go Najw. Maryi Pannie Wniebowziętej i w. Augustynowi. W 1556 roku kościół zniszczył pożar. Odbudowę kościoła ukończył przed 1636 rokiem prepozyt Andrzej Strzembosz, zmieniając równocześnie wystrój jego wnętrza z gotyckiego na barokowe. W 1655 roku kościół i klasztor zajmowali Szwedzi, niszcząc i zabierając co cenniejsze rzeczy. W 1717 roku kapituła klasztorna podjęła decyzję budowy nowego kościoła, gdyż spękane po pożarze w 1702 roku mury starej świątyni groziły zawaleniem. Budowę rozpoczęto w 1718 roku, a pracom patronował prepozyt Jan Władysław Zakrzewski. Budowę ukończono w 1742 roku.

W latach 1742-1744 wzniesiono 8 ołtarzy, w tym pełen majestatu ołtarz główny Wniebowzięcia NMP. Konsekracji kościoła dokonał biskup łucki Franciszek Kobielski 15 sierpnia 1748 roku. W maju 1776 roku kościół uległ jednak pożarowi. Po pożarze odnawiał go prepozyt klasztoru i zarazem biskup pomocniczy archidiecezji gnieźnieńskiej Ignacy Augustyn Kozierowski. W 1914 roku kościół i klasztor zajmowały wojska niemieckie, a rosyjskie zbombardowały. Kościół podniósł z ruin i odrestaurował w latach 1925-1932 ks. Michał Maniewski. W latach 1958-1960 przeprowadzono remont dachów na kościele i budynkach klasztornych staraniem ks. Józefa Barczyka i ks. Feliksa Greli.

contentmap_plugin
Toogle Right

Ważne: Strona wykorzystuje pliki cookies. W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Cookies". Rozumiem